Het Nieuwsvers

"De groene was 

uitgehangen!"

"Wij zijn allen groen gewassen!"

tiert ze naar hen die groen lachen

Maar weet de politie wel

dat we opgelicht zijn?

Toch zingen ze

eensgezind het lied

van de trage ondergang

en gaan naar huis.

Het Nieuwsvers

 Consummatie te Bree

In het kerkgebouw

verklaart zij hem man

en hij haar vrouw,

maar blijft hij haar

eeuwig trouw?

Terwijl eerbiedig haar tepels

het altaar kussen,

komt hij telkens tussen

haar hete benen klaar.

Is dit misbruik

van een minderjarige

kerk?

Manifesto #10: Romantic love is just an illusion for commercial use

What people want, people can sell. Selling what does not exist is an irresistable trap for everybody that wants to believe in something.
Romantic love: has it ever been proven to exist?
It has more believers than any religion and even more blindly devoted followers than any god.
But where does this belief begin?
In puberty as good as every male and female animal comes under the influence of sexual hormones. These hormones have only one purpose: procreation. A purpose most suited and sufficient for almost any animal. Except, there's one animal that wants everything to have meaning, needs it to have more meaning and purpose than instinct.
But instincts are powerful forces, forces of life and death: forces that are wielded and manipulated by people who live by the instinct of power, people who dictate the laws of politics and commerce.
Commerce can afford to sell illusions to the millions because the sales make money and their power is in their money. The money to sell the same dream again. The power to convince you over and over again that their product will give your life meaning and purpose.
You see the movie, you watch the heroes and heroines kiss and collude; you buy the illusion and kiss your own hero or heroine. But you soon find out it is not like the movie at all: nothing happens, no meaning, no purpose. Frustration. Disappointment. Your hero was not Mr. Right, not like the one in the movies. So you watch the movie again, but this time watch closely: make sure you recognize Mr. Right next time!
You're hooked on a lie.
You're wasting energy.
You're squandering time.
Do not seek purpose or meaning in a biochemical reaction.
It's a fucking instinct.
And the commercial mindcontrollers are messing with your mind over and over again for a few dollars more...

STOP THE ROT!
FORGET ROMANCE: ERASE IT FROM YOUR MIND!

Manifesto #8: Death is underrated

Life is like a box of chocolates: a stupid gift that nobody really needs. Leven wordt zwaar overschat. De meerwaarde is niet werkelijk bewezen. Wat zou een koe belangrijker maken dan een berg? Een rivier is even kostbaar als een boom? En hoeveel mensenlevens zijn er al belangrijker geweest dan zon, wind, regen of de maan? Ken je plaats, wees eerlijk, evalueer onbevooroordeeld of leven de moeite waard is om te behouden. Alle energie en materie worden weer opgenomen in het geheel van onze wereld en zal opnieuw een doel dienen.

Manifesto#9 Talk, but don't communicate

Communicatie is de uitwisseling van gedachten en gevoelens. Angst voor communicatie is een hoeksteen van de samenleving. Of een sociale interactie als bevredigend en geslaagd wordt ervaren, is geheel afhankelijk van ons inzicht in wat de andere van ons verwacht. Hebben we geen inzicht in welke reacties en initiatieven de ander van ons verwacht, dan leidt dit zonder twijfel tot conflict. Hebben we dat inzicht wel, maar kiezen we ervoor toch anders te reageren door bijvoorbeeld te zeggen wat we echt denken of voelen, dan krijgen we absoluut hetzelfde resultaat. Alleen wanneer we ervoor kiezen precies te zeggen en te doen wat de ander verwacht, zal de sociale interactie als bevredigend en geslaagd ervaren worden. Daarom is echte communicatie niet wenselijk in een samenleving. Bedenk ook dat zwijgen geen valabel alternatief is voor wie niet graag zegt wat hij niet echt denkt of voelt, omdat een weigering te reageren op een poging tot sociale interactie gewoonlijk negatief ervaren wordt en achterdocht wekt.

Manifest #7: Don't bother about individuality - it's in our nature to copy

Individualiteit is ongetwijfeld de grootste oorzaak van vertwijfeling, onzekerheid en ontevredenheid onder mensen. Wat heeft de mensheid niet te lijden gehad als gevolg van deze psychische afwijking. Alles in de natuur is gericht op nabootsen, kopiëren, conformeren aan de kudde. Alleen de mens kent de ziekte die individualiteit wordt genoemd en die zij nu als gewoon, normaal is gaan bezien. Welk schaap wil anders zijn dan de andere schapen? Welke boom wil iets anders voortbrengen dan een nieuwe boom? Welke wolf piekert erover of hij uniek is? Het is onze hypochondrische aard om ziek te willen zijn van deze kwaal en we blijven zoeken naar manieren om ontevreden en ongelukkig te zijn omdat die emoties ons uniek maken. Pijn is iets waar geen enkel wezen, behalve de mens, naar verlangt, want hij hoopt dat dit lijden hem belangrijk en verheven maakt boven al het aardse. Het is de hybris om onze natuur te willen overstijgen. Maar onze aard is onloochenbaar: onze genen worden generatie op generatie gekopieerd. Onze samenleving drijft ons voortdurend samen in kuddes. En we willen allemaal op elkaar lijken, want we vluchten ook van de pijn die deze ziekte, de zucht naar individualiteit, ons aandoet. Don't bother about individuality. We're only copies of copies, trying combinations of what has been done before. It's in our nature to create genetic copies.

Manifest #6: Abandon your dreams, be free!

Al heel je leven zeggen mensen dat je een droom moet hebben, dat je een droom moet volgen, dat je moet blijven dromen. Luister niet langer naar die leugens. Je bent misleid! Dromen zijn psychisch gevaarlijk en schadelijk. De enige dromen die dat niet zijn, droom je wanneer je slaapt en vergeet je dan ook wanneer je wakker wordt. Elke droom die anders is, is een verborgen valstrik, die in een nachtmerrie verandert wanneer je hem volgt. Een droom zal je blind maken, verscheuren en je kostbare tijd van leven verspillen. Een droom zal je uitlachen wanneer je steeds weer faalt om hem te bereiken. Een droom kan alleen maar een droom blijven, maar een mens wil van een droom een realiteit maken. De realiteit verandert de aard en essentie van de droom. Wat je ook droomt, het zal niet hetzelfde zijn als de droom uitkomt, hij zal niet langer als een droom aanvoelen, maar als gewone realiteit en een nieuwe droom zal je weer wegleiden van die werkelijkheid geworden droom. Die nieuwe droom zal weer opnieuw dat onbereikbare en onwerkelijke hebben van alle vorige dromen en alle werkelijkheid doen verbleken. De ene droom zal de andere vervangen, als de vorige werkelijkheid werd en je hele leven zal je er achteraan jagen, omdat er dromen genoeg zijn. Je wordt een slaaf van dromen. Ze zullen je leven beheersen, langzaam uithollen, laten leeglopen of plots verwoesten. Niemand wil dat een droom werkelijkheid wordt, want iedereen wil een droom en geen werkelijkheid. Daarom zijn onze dromen in wezen de reflecties van onze angsten. We willen de droom blijven najagen, want de angst zal er altijd zijn dat de droom zal verdwijnen als hij werkelijkheid wordt. Your dreams are the mirror images of your fears. Fear is the archenemy of freedom. Abandon your dreams. Be free!

Manifest #5 Do not create. Destroy!

Laat los de illusie dat je iets betekent als je iets creëert. Bestaan is bestaan. Niets meer of minder. Of je nu een steen bent of Leonardo Da Vinci. Creëren bestaat niet meer. Alles bestaat al. Alles is recreatie. Niets nieuws onder de zon. Laat die stomme steen gewoon in die rivier liggen. Wat maakt het uit waar hij ligt? Alles is geschreven. Alles is gezongen. Alles is getoond en gezegd. De wereld loopt over van creaties. Onze hoofden puilen uit van maaksels. Het is tijd voor destructie. Make room! Ruim baan voor de leegte. Reduceer de realiteit naar het nodige. Beheers de creativiteit. Leg je woekerende werkzucht aan banden. Klamp je niet vast aan wat je gemaakt hebt: het zal je in zijn greep houden. Vernietig wat je gemaakt hebt en wees vrijer dan ooit. Do not create. Destroy! There is too much of everything.

Manifest #4 Do not be yourself

Een individu zijn, betekent niets. Iedereen is het. Wat je denkt dat je onderscheidt van de rest, is precies wat je hetzelfde maakt aan alle anderen. En zo hoort het. Verspil geen energie aan het voederen van het ego, het cultiveren van ijdelheid, het koesteren van wensdromen. Je bent een radertje in een machine of je bent helemaal niets. Je bent geen pion op het schaakbord, maar een schijfje op een dambord. Alles wat wij zijn, is een ontkenning van individualiteit. Wij zijn: - burgers van een natie; - onderdanen van regering; - schakels in de voedselketen; - bewoners van een planeet in een onmetelijk universum; - een zoon of dochter in een eindeloze aaneenschakeling van zonen en dochters tot het einde der tijden; - een zanger die een lied zingt in een wereld die gonst van rumoer; - een schilder die een vlek maakt op een wereldwijd bont tapijt; - een mens die een ander mens vermoordt die toch zou gestorven zijn; - een mens die het leven van een ander mens redt, die toch zou gestorven zijn; - een mens die zal sterven zoals iedereen zal sterven; - een mens die vergeten zal worden, zoals iedereen mettertijd zal vergeten zijn. Zoek een betere uitlaatklep voor al je energie en ambitie: jouw persoontje is die niet waard. Alleen de mogelijkheid dat er iets groters bestaat kan ons redden van de illusie die grootheidswaanzin wordt genoemd en niets meer is dan het cultiveren van individualiteit. Het is een kwade ziekte die levens verwoest en volkomen nutteloos maakt. Don't be yourself: be something useful!

Manifest #3; don't be old, die young!

Doe wat je wil. Doe wat je kan. Doe wat je droomt. En doe wat je gelooft. Maar doe het nu. Ouderdom is verval en verrotting. Ouderdom is de kanker en het monster dat alles verslindt. Je lichaam en je geest. Je herinnering en je verstand. Je kracht en je karakter. En de enige manier om jong te blijven, is jong te sterven. Klamp je niet vast aan het leven. Koester de kracht van je hart en je verstand. Verlaat het leven voordat het alles van je afpakt. Sterf. Waardig. Vroeg. Snel. En in volle glorie.

Manifest #2: No copulation, no overpopulation

Stop having sex! Masturbate! Stop met het fokken van mensen. Stop overbevolking. Stop verkrachting. Stop uitbuiting. Stop seksuele machtswellust. Stop het uiteenvallen van gezinnen. Stop prostitutie. Stop jaloezie. Stop bezitterigheid. Stop ontrouw. Stop aids. Stop syfilis. Stop gonorrhoe. Stop chlamydia. Stop onenightstands. Stop ongewenste intimiteiten. Stop seksuele frustratie. Stop seksuele prestatie. Stop wurgseks. Stop date rape. Stop abortus. Stop ongewenste zwangerschappen. Stop het kweken van ongewenste kinderen. Stop vrijdagavondseks. Stop het kweken van gehandicapte kinderen. Stop porno. Stop de stinkende lijven. Stop het walgelijke delen van lichaamsvochten en -sappen. Stop Temptation Island. Stop de degradatie. Stop de vernedering van de vrouw. Stop de waanzinnige paringsdrang. Stop having sex. Masturbate. Voed je lichaam als het honger heeft, maar verneuk je leven niet. Ruk je los van de seksuele dwang. Vrij niet: WEES vrij! Deel een beetje warmte als je wil, maar maak geen broeikas van de wereld. No copulation, no overpopulation.

Manifest #1: Life is pointless

Al wat schadelijk en dom is, zal je met vele eeuwen overleven. Je kan het niet veranderen. Je kan het aanvaarden of niet. Je kan erin meegaan of ertegen vechten. Niets wat je kan doen, zal er iets aan veranderen. Gebruik je verbeelding als je wil overleven. Droom. Maar doe je ogen dan nooit meer open. Of aanvaard dat het leven niets betekent en wacht af of je daarmee kan leven. Je zal zoveel doen, je zal tot alles in staat zijn, maar het zal allemaal weer verdwijnen in een zee van mensen en tijd. In een kringloop van zonnen en planeten, een spiraal van sterrenstelsels en zwarte gaten. En waar ben jij? En wie? Je bent te klein, te kort, te dom, te traag om een atoom te verschuiven in dit universum. Word wakker! Of droom verder. Misschien is er iets anders dan dit.

zelfportret

Ik heb nog nooit een dagboek bijgehouden. Ik ben 34 en ik heb er nog nooit één geschreven. Twintig jaar heb ik geprobeerd een schrijver te zijn. Het is maar zelden gelukt: eens de gedachte gedacht is, blijft er alleen nog maar herhaling op herhaling over in de langzame bureaucratie van verwoorden, woorden schrijven, kopiëren en herlezen. De gedachte is al lang haar kracht en frisheid verloren vooraleer er nog maar een letter geschreven is. Daarom probeer ik intuïtief te schrijven, een stream of consciousness op te wekken om me te helpen iedere gedachte onmiddellijk in een sliert van woorden om te zetten, een vermoeiend intens proces dat ik dan ook maar een twintigtal minuten aan één stuk door vol kan houden. De natuurlijke keuze zou dan ook zijn om dichter te worden, maar daar had ik mijn buik al gauw van vol. De ene wazige metafoor na de andere die alleen maar een rookgordijn optrekt rond de mesthoop van mijn denkwereld. Ik denk nu dat ik alleen maar een dagboek kan schrijven als ik de dingen in mijn leven bij hun nekvel wil grijpen en alles met de naam wil noemen. En dat wil ik. Ik ben al lang oud genoeg om cynisch te mogen zijn. Hoedanook, het zit in mij ingebakken, de behoefte om de dingen bij hun naam te willen noemen. Ik ben geen romanticus. Ik breek af met wat ik schrijf. Ik onteer wat ik beschrijf, omdat de waarheid niet zuiver en helder is, maar het enige ware eerbetoon dat je iets of iemand kan bewijzen. De waarheid, het werkelijke wezen onthullen en aanvaarden, de ultieme daad van acceptatie. Acceptatie: het ultieme verlangen van de ziel. Daarom is dit een geheim dagboek: het ware gelaat van mijn leven zal geen blik van medelijden genieten. Ik zal niets of niemand sparen. Ik en niet heilig, mijn familie en mijn huwelijk evenmin. Al wat ik hoor, zie, denk, geloof en vrees is onzuiver. Het is allemaal aangetast. Wij zijn allemaal mensen die alles bezoedelen wat we maken of aanraken door onze halve beestachtigheid en ons falen. Ik zal dit niet verdoezelen. Maar niemand zal door mijn aangetaste en bezoedelde woorden gedwongen worden de werkelijkheid in het aangezicht te kijken. Het is ieders eigen aangezicht dat de ware spiegel wordt waarin men de ware aard van zijn leven kan aanstaren. Alleen in de vuile, bekraste spiegel in je eigen hand kan je de werkelijkheid zien, als je de vlekken en krassen in het glas aanvaardt, als je het beeld dat je ziet aanvaardt. Dit is mijn spiegel. Dit is mijn schuldige hand. Dit is mijn dagboek.

ikwiki

Even kort over een nieuwigheidje dat ik vanavond heb uitgeprobeerd. Ik heb via PBworks even uitgepluisd hoe dat zit met het maken van een wiki, voornamelijk omdat ik de indruk krijg dat wiki's wel nuttig toegepast kunnen worden door bibliotheken. Op deze wijze kan de bib bijvoorbeeld feedback krijgen van bezoekers, gebruikers, andere culturele organisaties, of ideeën verzamelen voor de activiteiten in de bib.
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat in de werking van de bib kan ingepast worden, maar het lijkt me een nuttige tool om in gedachte te houden.
Mijn eerste wiki is maar een nonsenspagina, dus ik ga jullie er niet naar doorverwijzen. En als je ze toch wil zien, surf dan naar http://kimschram.pbworks.com/Kim-Schram#.
Nogmaals groeten en tot dinsdag, beste collega's

filmpjesfilmpjesfilmpjes !!!

Beste blogvolgers

Ik heb me eraan gewaagd wat van mijn homevideo's op het web te gooien, meer bepaald op youtube. Wie kijkt er al eens niet een filmpje op youtube ? Maar er zelf eentje op gepost had ik nog nooit gedaan. Daar moest dus verandering in komen. Veel plezier met deze filmpjes !
En beste 23dingers van de Leesdijk: tot dinsdag !
P.S. collega Lutgarde, bibliothecaris van Hamme, zal er niet bij zijn vanwege een onverwachts ongeval afgelopen weekend...

Gegroet

bitlit

Hey volgers en lezers

Bedankt Ben, eerst en vooral om ons nog eens zo'n uitgebreide lijst mee te geven van 23+zoveel nieuwe dingen aan te reiken. Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe en waar ik nog extra dingen zou moeten gaan zoeken na onze 23-dingen-rondleiding. En ja, er komen inderdaad nog met de regelmaat van de klok nieuwe Web 2.0-toepassingen bij, zo te zien. In mijn persoonlijk leven gaat dat eigenlijk een beetje aan mij voorbij: waarschijnlijk hoor ik daar dan 2 of drie jaar later wel eens iets over (als het nog bestaat) of verzeil ik daar puur toevallig eens op zo'n hippe, nieuwe site.
Ik heb, ouderwets als ik ben, eentje uit de lijst gekozen dat nog helemaal aansluit bij de traditionele bibliotheek, en toch... Op www.litlovers.com beweren ze dat leesclubs en boekenfreaks helemaal in zijn en niet langer het kenmerk van saaie mensen zonder een sociaal leven (zoals ik). Het is misschien niet oogverblindend, futuristisch en negendimensionaal, maar wel een goed doordachte en uitgewerkte site waarop je leert hoe je een leesclub organiseert, boekentips krijgt, achtergrondinfo krijgt bij de boeken, suggesties vindt voor vragen waarover je kan discussiëren tijdens de bijeenkomst, zelfs tips voor hapjes, ludieke intro's en spelletjes om de bijeenkomst mee op te warmen en op te luisteren, enz.
Echt waar, je zou er haast zin van krijgen om je ook bij een leesclub aan te sluiten of er zelfs eentje zelf te organiseren. Met litlovers lijkt het allemaal al gesneden brood ! En wie weet wordt de leesclub weer helemaal de max, keineig, vet cool. Dan staan wij als bibliotheek toch zeker op de eerste rij om mee te doen, niet waar ?

Tot dan... tot de volgende toekomst !

Sozialisches Katalogus Kollektiv

Ik wil het heel kort nog even over aquabrowsers en sociale catalogi hebben.
Het is immers al laat, maar kom: ik wil ervan af zijn.
Met aquabrowsers was ik al even vertrouwd: dat was zo één van de nieuwigheden die tijdens mijn opleiding als bibassistent aan ons getoond werden. Het is een leuke manier van digitaal grasduinen... als je graag digitaal grasduint. Voor inlichtingenwerk leent het zich minder, aangezien het erop gericht is om van thema naar thema te surfen in de catalogus en zo je interessevelden te verkennen.
Het is evenwel interessant op te merken dat er blijkbaar een groeiende behoefte bestaat om voorkeuren, bezigheden, hobbies, ideeën en meningen wijd en zijd te publiceren en te delen met anderen. Het feit dat internet overloopt van forums, discussiegroepen, chatrooms, filmsites, boekensites, enz. bewijst dat mensen more than ever willen delen met elkaar. Het is dan ook een logische evolutie dat de bib op deze kar wil springen en binnen hun werkveld de ruimte proberen te creëren voor dit soort inbreng van het publiek. Ik zou zeggen: ga in vrede en wees gezegend.
Iets technischer nu: ik heb geprobeerd om ook zo eens een widget te integreren in deze blog, een zoekmachientje in onze plaatselijke bibcatalogus, maar dat bleek toch veel moeilijker dan verwacht. Zelfs de doe-het-zelf service van widgetbox was toch een klein beetje chinees voor mij. Misschien deze week nog eens proberen...
Daarmee is deze blog weer volgebazeld en kan ik gaan slapen (tot onze jongste wakker wordt tenminste...)

Arrividerci

mijn boekenplank in de ether

Nou, nog niet helemaal, hoor. Ik heb maar een bescheiden boekencollectie, weet je. Ik koop alleen boeken die ik ECHT ECHT ECHT wil hebben en opnieuw en opnieuw en opnieuw wil lezen en dan alleen maar als ze niet te veel kosten, een paar euro ofzo.
Tja, wat wil je: ik werk in de bib, hè.
Maar goed, met Librarything heb ik dus een deel van mijn boekencollectie al publiekelijk bekend gemaakt, namelijk hier. Nu afwachten of iemand daar wat aan heb. Het is leuk om te zien als je een boek hebt dat niet veel andere librarythingers hebben of misschien dat er nog iemand anders op de bol loopt die het ook goed vindt.
Ik ben al een tijdje bezig om een gadget uit te werken voor de bib, een gepersonaliseerd boekadviesinstrument, waarmee je aan de hand van enkele gerichte vragen een persoonlijke boekentip aan de aanvrager kan overhandigen. Het kan mensen overtuigen om te gaan lezen en naar de bib te komen, dacht ik zo, want het kan best ontmoedigend zijn als je niet weet wat je wil lezen en in die enorme collectie van de bib op zoek moet gaan.
Daar komt de werking van Librarything, denk ik, wel een beetje mee overeen. Het werkt leesbevorderend en kan een handig instrument zijn om om leestips aan het publiek te geven. Misschien is het zelfs proactief toe te passen, wanneer je librarything gaat toepassen om aan collectievorming te gaan doen of hiaten in je collectie te gaan aanvullen.
Misschien doe ik hier deze week nog wel effe mee verder en misschien gebruik ik het nog wel bij de afwerking van mijn boekadvies.

Doei !

Shaddapayerface, book !

Joepie de poepie ! Iedereen is nu officieel sociaal. 't Is nog nooit zo makkelijk geweest vrienden te maken. Dus, mensen, kijk maar uit, want ik kom eraan.
Neen, serieus. Ik had al een paar maanden een account op facebook, maar eigenlijk heb ik geen vrienden, dus dat had eigenlijk niet veel zin. Je kan mijn pagina bezoeken, maar ik zou het niet aanraden, want je zult mij daar zelden aantreffen en ik heb eerlijk gezegd ook nooit de intentie gehad om mij daar van mijn beste kant te laten zien. Voor vrienden mag je toch best jezelf zijn, niet ?
Enfin, de doos van Pandora staat op tafel: wie kan eraf blijven, wie zal bezwijken voor de drang om nog een vriend te kunnen toevoegen ? Weet waar je aan begint...

Tot kijk vrienden...